Dekenstraat en co

oktober 23, 2008

Hannes een graag gezien in de (inmiddels virutele) Dekenstraat!
x. inge en co

Hannes in beeld (1)

oktober 17, 2008

In de houding op zijn Eerste Communie

In de houding op zijn Eerste Communie

He's your tutti-frutti! (Hannes - 10 - en Karol)

Een echte scout

Een echte scout

Showke voor het kampvuur - 1989

Showke voor het kampvuur - 1989

(Hannes is de man in het rood rechts achteraan)

Italia (1993)

Zijn passie: Italia (1993)

Katrien

Een, twee, drie, vier

oktober 17, 2008

hannes (1), maarten en babs

hannes (1), maarten en babs

Hannes is 2 en bang van de taart

Hannes (3) in de Efteling

Hannes (3) in de Efteling

Hannes is 4 en heeft een Playmobil-auto gekregen

Hannes is 4 en heeft een Playmobil-auto gekregen

Bretania

oktober 17, 2008

Wat me steeds zal bijblijven is de mooie zomerdag dat we met Wiet, Hannes, Gwenn en ikzelf gedurende uren ‘Risk’ hebben zitten spelen op een eilandje (de naam is me niet bijgebleven) aan de kust van Bretagne. Nog volledig opgaand in het spel, hadden Wiet en Hannes een discussie over de manier waarop de 3e wereldoorlog zou gevoerd worden. En met hun gebruikelijke ‘vooruitziendheid’ gecombineerd met een beetje gezonde fantasie en een onderbouwde kennis van de geschiedenis, kwamen ze tot de conclusie dat die van een heel andere ‘orde’ zou zijn…De details ben ik jullie echter verschuldigd, want Gwenn en ikzelf, twee nuchtere meiden, genoten voornamelijk van de wandeling en de mooie omgeving terwijl we naar de boot toestapten.

 
Nog steeds niets vermoedend kwamen we in het huisje van Gwenn toe, begonnen we eten klaar te maken…Hannes was er nog in geslaagd een bal op het dak te shotten, en trachtte die met enige hulp van wiet er terug af te halen, wanneer de telefoon ging en de mama van Gwenn algemeen alarm sloeg. Die bewuste dag was het immers ‘nine eleven’…
 
De televisie ging meteen aan, en de discussie die wiet en hannes hadden gevoerd, en het spel dat we de hele namiddag hadden gespeeld, werd ineens een verbijsterende realiteit…Iedereen was met verstomming geslagen, en dit minstens voor de rest van de avond…
 
tania.

de collega’s

oktober 17, 2008

Hannes op stap met vier collega’s.  Het werd een weekend met lachsalvo’s op de metro, met gezellige terrasjes, bladerend in de Trotter en genietend van elk moment…

tante Brigitte

de Deryckeres in de wind

oktober 17, 2008

familieweekend

familieweekend

tante Brigitte

What I know about Hannes

oktober 17, 2008

Hannes always acts like he’s at home.  He sometimes gives away plans for your surprise birthday present.  He is skilled at breaking chairs.  Hannes loves games, really loves winning them, and really really loves inventing and organizing them.  (And he’s really good at it!)  Hannes is also good at getting into parties without paying, but that’s ok because people really should be paying him to be there.  Most of all Hannes has a natural talent for charming everyone he meets.  Happy Birthday Hannes!

Heather

Fair Trade Mexican Wave

oktober 16, 2008

Zo is hij op zijn best….
Duizend leerlingen onder de magie van de tovenaar.

Hannes legt met de leerlingen van zijn school het wereldrecord Fair Trade Mexican Wave vast in het kader van de Week van de Fair Trade.
Tante Brigitte

Hannes’ geboorte

oktober 16, 2008

Herinneringen van meims

De 17de oktober van het jaar 1978
(ik weet niet meer welke dag het toen was)
vertrokken we ’s avonds van de Heidebergstraat,
(grote zus en broer bleven bij Nikie en ‘Kobe’)
naar de H. Hartkliniek, mijn buik stond op barsten.
Mia Luyckx  stuurde Jacques weg.
Er kwam geen schot in de zaak.
Een paar minuten later brak het water,
Maar Jacques was niet meer te bereiken.
De twee uren ‘arbeid’ werden verzacht
door ‘gezellig’ gebabbel en boeiende verhalen
van Mia over de vele bevallingen van Congolese vrouwen,
die ze in haar stage had meegemaakt.
De volle maan scheen door het raam,
en klein Hannesje maan kwam uit mijn buik,
zwaarwichtig en zich blauw schreeuwend.
Hij lag in zijn wit wiegje naast mijn bed
en ik was verrast  in zijn klein profiel
trekken van mijn vader te herkennen.
Jacques kwam de volgende morgen zijn jongste zoon
begroeten, die hem toen al te vlug af wou zijn.

… van peps!

Hannes, het konijn

Hurkend een eendje, liggend marm’ren leeuw
terzijde van zo’n standbeeld, maar met veel
te lange oren ridicuul zachtmoedig kijkend.

Tracht hij, in wankel evenwicht, zijn steeds
terugverend oor te wassen, lijkt hij net
z’n baas, als die, zoals dat heet, wat worstelt met de taal.

Anton Korteweg